Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Student Corner: ‘Dankzij een persoonlijk moodboard voelen naasten zich meer betrokken’

Waarom is het goed om alle partijen te betrekken bij het zorgopnameproces van een geriatrische zorgontvanger met cognitieve en spraakproblemen? En hoe kan de betrokkenheid van familieleden verhoogd worden? Jade Blomme onderzocht het voor haar bachelorproef.
jade verpleegkundige
‘Kwaliteitsvolle, optimale zorg kan maar worden gegeven als élke betrokken persoon zijn expertise kan voorleggen: verpleegkundigen én naasten van de patiënt.’

Hoe kwam je bij deze onderzoeksvraag?

‘Enerzijds omdat het een probleem was dat werd aangekaart door zorgmedewerkers zelf in het AZ Zeno in Knokke, waar ik stage liep. Anderzijds viel het me ook tijdens mijn opleiding en stage op dat familieleden en mantelzorgers vaak onvoldoende betrokken werden bij het opnameproces van hun naaste. Ze hadden vaak nog medische en organisatorische vragen. Ik hoorde bijvoorbeeld vaker dat familieleden zich zorgen maakten over wat er precies met hun naaste ging gebeuren. Of ze wisten niet wie het centrale aanspreekpunt was. Zeker bij patiënten die specifieke zorg nodig hebben, zoals bij mensen met dementie, speelt dit probleem.’

Welke conclusies kon je trekken op basis van de literatuurstudie?

‘Dat het meer betrekken van familieleden en mantelzorgers, familieparticipatie dus, tal van voordelen heeft. Zoals terugval van sterfte, een kortere ziekenhuisopname en een grotere tevredenheid bij zorgontvangers. Plus de literatuurstudie bevestigde dat familieleden en mantelzorgers bij opname van naasten effectief te weinig worden betrokken. Kwaliteitsvolle, optimale zorg kan maar worden gegeven als élke betrokken persoon zijn expertise kan voorleggen. Zowel van verpleegkundigen, als van naasten van de patiënt.’

Wil jij niets meer missen van Nursing Vlaanderen?

Volg ons nu ook op Facebook, Instagram en LinkedIn.

Wat zijn de belangrijkste resultaten uit jouw eigen onderzoek?

‘Uit mijn interviews met naasten kwam naar voren dat men wel wist wat familieparticipatie was, maar dat ze ondanks de expertise in de zorg voor hun familielid onvoldoende werden gehoord. Er werd bijvoorbeeld niet genoeg gevraagd naar de specifieke noden van het zieke familielid. Terwijl dat voor mensen die hun wensen zelf niet meer bespreekbaar kunnen maken, wel belangrijk is. Een patiënt met dementie die op onze afdeling was opgenomen, was bijvoorbeeld soms agressief, maar kon snel rustig worden door zijn hand vast te houden en samen een liedje te zingen. Vaak zit het in kleine dingen. Muziek opzetten. Of bijvoorbeeld ’s avonds de warme maaltijd geven in plaats van ’s middags als diegene daaraan gewend was.’

Welke aanbevelingen zou je zorginstellingen en verpleegkundigen mee kunnen geven?

‘Er zou een communicatietraining gegeven kunnen worden aan verpleegkundigen om die familieparticipatie meer te integreren. Daarnaast zou er op basis van het opnamegesprek van de patiënt een persoonlijke moodboard gemaakt kunnen worden. Het idee voor dit concept komt van een verpleegkundig specialist van het universitair ziekenhuis in Gent. Hierbij wordt een groot whiteboard aan de muur op de kamer van de patiënt gehangen met erop een aantal persoonlijke gegevens. Het gaat dan niet over medische informatie, maar over persoonlijke zaken zoals hobby’s en interesses, maar ook ergernissen en dagelijkse gewoonten.’

En wat is daar de meerwaarde van?

‘Als je de niet-medische informatie van het opnamegesprek op het whiteboard noteert en aan de muur hangt, voelen mantelzorgers en familieleden zich meer betrokken. Bovendien kunnen verpleegkundigen gemakkelijk een foto van het bord maken en dit toevoegen aan het patiëntendossier. Plus als je als verpleegkundige de kamer van de patiënt binnenkomt, valt je oog meteen op het overzichtelijke bord. Zo wordt de zorg niet alleen efficiënt, maar ook persoonlijk en kun je rekening houden met de wensen en noden van zorgontvanger. Dat komt de zorg ten goede.’

Wat neem je als toekomstig verpleegkundige zelf mee uit je eigen onderzoek?

‘Ik wil in ieder geval niet enkel taakgericht bezig zijn, maar ook vaker stilstaan bij kleine dingen die het verschil maken. Als je de patiënt bijvoorbeeld vraagt of hij lekker heeft gegeten en hij zegt dat hij liever choco had gehad, dan is dat iets waar je de volgende keer rekening mee kunt houden als je hem boterhammen brengt. Of door een extra deken op de kamer van je patiënt te leggen als hij aangeeft het koud te hebben. Voor mij is zoiets een kleine moeite, voor de patiënt kan dat een groot verschil betekenen.’

Onderzoeksvraag: ‘Waarom is het goed om alle partijen te betrekken bij het zorgopnameproces van een geriatrische zorgontvanger met cognitieve en spraakproblemen, en hoe kan de betrokkenheid van hun familieleden verhoogd worden?’

Opleiding: Bachelor Verpleegkunde aan de Vives Hogeschool in Brugge.

Onderzoek afgerond: januari 2022

Meer weten? Mail naar jadeblomme@hotmail.be

Het onderzoek is verricht door: Jade Blomme uit Tielt, 21 jaar, werkt vanaf 1 juli bij Ons Erf, een voorziening voor mensen met een beperking in Brugge.

In deze rubriek bespreken studenten verpleegkunde hun eind- of bachelorproef. Ze leren onderzoek doen naar vaak praktische, klinische onzekerheden; het is zonde om de uitkomsten niet met elkaar te delen.

Wil jij ook vertellen over je eind- of bachelorproef? Mail dan het onderzoek en de beoordeling naar redactie@nursing.be. Wij nemen contact met je op.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.