Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Carrièreswitch na je veertigste: het verhaal van blogger Ellen

Ellen Lanckman (46) ontdekte haar roeping als verpleegkundige pas enkele jaren geleden, om er dan volledig voor te gaan. Haar ervaringen deelt ze voortaan met Nursing in een maandelijkse blog.
Ellen Lanckman: ‘Ik hoop dat collega’s die mijn blogs lezen, zo nu en dan eens denken: “Ha, zij heeft dat ook!”’

Vanwaar deze ommezwaai?

‘Ik werkte 18 jaar in de administratie. De laatste jaren voelde ik dat er niet langer op mijn plaats zat. Ik dacht na over een nieuwe toekomst.
Toen kwam ik tot de conclusie dat ik eigenlijk een verpleegkundige ben, in hart en nieren. Ik moest alleen nog de juiste opleiding krijgen.

Ik heb vervolgens mijn job opgezegd en ben terug naar de schoolbanken gegaan.

Na 4 intense, zware en hectische jaren, zeker in combinatie met mijn gezin, mocht ik afstuderen met grootste onderscheiding. Ik ben meer dan trots op mezelf en heb er nog geen seconde spijt van gehad. In september start ik op de palliatieve afdeling in het AZ Glorieux in Ronse.’

Waarom koos je voor palliatieve zorg?

‘Ik liep in mijn laatste jaar 3 maanden stage op een palliatieve afdeling en ik merkte hoe dicht ik daar bij mezelf stond, als persoon én als verpleegkundige. Palliatieve zorg is zo belangrijk, wellicht de meest intense fase in een mensenleven.

Daar deel van kunnen en mogen uitmaken, maakt mij nederig en dankbaar. Ik ben trouwens zelf niet bang van de dood. Doodgaan is geen einde, het is gewoon een – weliswaar erg belangrijk – deel van het leven.

Ik wil patiënten en hun familie daarin bijstaan. En neen, het is geen “triestige” job, want naast veel verdriet, is er op een palliatieve afdeling vooral ook plaats en tijd voor schoonheid in zijn puurste vorm, ver weg van alle franjes, toeters en bellen.’

Waarom blog je voor Nursing Vlaanderen?

‘Ik schrijf. Net zoals ik verpleegkundige ben, schrijf ik. Het is wie ik ben. In 2011 ben ik poëzie beginnen schrijven, wat uitmondde in onder meer 4 gepubliceerde dichtbundels en deelname aan het Kunstenfestival van Watou in 2019.

Nu is de poëzie wat op de achtergrond geschoven, maar bloggen voor Nursing Vlaanderen geeft mij de perfecte gelegenheid om terug in mijn schrijfpen te kruipen.

Ik doe het echter niet alleen voor mezelf, maar ook voor mijn collega’s. Ik ervaar zelf hoe het is als verpleegkundige: (h)erkenning in de job is zo belangrijk, en we zijn allemaal wel eens onzeker. Ik hoop dus dat verpleegkundigen die mijn stukjes zullen lezen, zo nu en dan eens denken: “Ha, zij heeft dat ook!”’

Lees hier Ellen’s eerste blog: ‘Zo voelt de job van mijn leven, eindelijk’

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen account, maak dan hieronder een account aan. Lees ook de spelregels.